ჩვენი იდენტობა
ჩვენი მომავალია

ძვირფასო მუსლიმებო!
ყოველ საზოგადოებას აქვს თავისი განსაკუთრებული იდენტობა. სწორედ ამ იდენტობით იკავებენ ერები თავიანთ ადგილს ისტორიაში, იცავენ ეროვნულ და სულიერ ღირებულებებს, ოჯახად ყალიბდებიან და აგებენ თავიანთ ხელოვნებასა და არქიტექტურას, ქალაქებსა და ცივილიზაციას. მომავალსაც სწორედ ამ იდენტობის დაცვით ინარჩუნებენ

ძვირფასო მორწმუნენო!
ერთ-ერთი უმთავრესი საფუძველი, რომელიც გვაყალიბებს საზოგადოებად, გვაძლევს სულიერ ერთობას და გვაძლევს საშუალებას მშვიდობასა და ურთიერთპატივისცემაში ვიცხოვროთ, არის ჩვენი რელიგიური იდენტობა. ამ იდენტობის საწყისი და საფუძველი გამომდინარეობს შემდეგი ყურანის აიათიდან: „(და შენ უთხარი) ალლაჰის საღებავი! და ვის აქვს ალლაჰზე უკეთესი საღებავი? და ჩვენ მხოლოდ მას ვსცემთ თაყვანს.“ (ბაყარა, 2/138)

ამ იდენტობის საძირკველს ქმნიან ყურანისა და სუნნეთიდან მომდინარე წყალობა. მის საფუძველში დგას ისლამური ზნეობა, რომელიც არ იცვლება დროისა და გარემო პირობების მიხედვით. ამ იდენტობის ჩამოყალიბება გულისხმობს წყალობისა და მოწყალების, სამართლიანობისა და კეთილდღეობის აღქმასა და დაცვის მცდელობას.

ძვირფასო მუსლიმებო!
ერები, რომლებიც ისტორიის სცენიდან გაქრნენ, ჯერ უცხო კულტურების გავლენის ქვეშ მოექცნენ, შემდეგ კი საკუთარი იდენტობის წინაშე გაუცხოდნენ. საბოლოოდ მათ დაკარგეს თავიანთი ცივილიზაცია და მომავალი. დღეს კაცობრიობა ზნეობრივი გადაგვარების წინაშე დგას. საზღვრების გარეშე ჩატარებული გართობებით სურთ დაამახინჯონ სუფთა ფიტრა, რომელშიც ადამიანი შეიქმნა. იქმნება წარმოდგენა, თითქოს ადამიანი მხოლოდ იმდენად შეიძლება იყოს ბედნიერი, რამდენადაც დროსა და შესაძლებლობებს ხარჯავს. ცდილობენ ჩამოაყალიბონ საკუთარი არსისა და კულტურისგან გაუცხოებული, იდენტობის გარეშე დარჩენილი თაობები. დიადი ღმერთი ამგვარი ბოროტების ჩამდენებს ასე გვიცნობს: „და როცა გაგეცალა შენ, დაძრწის დედამიწაზე არეულობის (უზნეობის) გამოსაწვევად და (სურს) გაანადგუროს მოსავლები, კულტურა და თაობები, ალლაჰს კი არ უყვარს არეულობა (უზნეობა)!“ (ბაყარა, 2/205)

ძვირფასო მუსლიმებო!
კალენდრიდან მოწყვეტილი ყოველი ფურცელი სინამდვილეში ჩვენი ცხოვრებიდან გასული ერთი დღის ჩუმი მოწმეა. მომავალ კვირას შევაბიჯებთ ახალ წელს და ჩვენი სიცოცხლის წიგნიდან კიდევ ერთ წელს დავტოვებთ უკან. ეს დღეები არ უნდა იქცეს ისეთ დღეებად, როცა ჩვენს ცხოვრებას ვფლანგავთ იმ გართობებით, რომლებიც ჩვენს ღირებულებებსა და იდენტობას არ შეესაბამება. ეს დღეები არ უნდა გადაიქცეს გარემოდ, სადაც სახლები, სამუშაო ადგილები და ქუჩები გადაიქცევა ჩვენი რწმენისა და კულტურისთვის უცხოდ. ეს დღეები არ უნდა გახდეს დრო, როდესაც მოიხმარება ალკოჰოლი, რომელიც ზიანს აყენებს ჩვენს სხეულსა და სულს. ეს დღეები არ უნდა იქცეს პერიოდად, როცა თამაშობენ აზარტულ თამაშებს, რომლებსაც სახელის მიუხედავად, არ ახლავს შრომა და რომლებითაც სიკეთის გაკეთება შეუძლებელია. ჩვენი შუამავალი (ს.ა.ს.) ერთ ჰადისში ბრძანებს:

„კარგი მუსლიმობის ნიშანია ის, რომ ადამიანი თავს არიდებს უსარგებლო სიტყვებსა და უაზრო საქმეებს.“ (თირმიზი, ზუჰდი, 11)

ძვირფასო მორწმუნეებო!

ჩვენი სიცოცხლის ყოველი წამი დავინახოთ როგორც ფასდაუდებელი განძი. ყურად ვიღოთ უზენაესი გამჩენის შეგონება:

„მოუახლოვდა ადამიანებს ანგარიშსწორების დრო, ხოლო ისინი წინდაუხედავად პირს იბრუნებენ.“ (ენბია, 21/1)

მოდით, გადავხედოთ, როგორ ვიცხოვრეთ აქამდე და ჩვენი მდგომარეობა და მომავალი ჩვენი მარადიული სამყოფლის — ახირეთის მიხედვით მოვაწესრიგოთ. ნუ დაგვავიწყდება: სიკვდილი და ანგარიშგება, რომელიც შორეულად გვეჩვენება, სინამდვილეში ძალიან ახლოსაა.